“Ik ga de politiek in omdat ik  weiger te accepteren dat onze dochters over hun schouder moeten kijken als ze door hun eigen stad lopen.” 

Ik ben Ahlam Benali,  en ik weiger te knielen. In ons Den Haag wordt moslimhaat  steeds normaler gevonden. Ik heb het  zelf ervaren. Ik ben op straat aangevallen om de hijab die ik draag. Op dat moment werd er van mij verwacht dat ik mijn hoofd zou buigen, maar ik weigerde het slachtoffer te zijn. Ik vocht terug bij de rechter en ik won. Ik haalde mijn recht rechtstreeks uit de bek van de leeuw. Die overwinning was voor mij, maar mijn strijd is nu voor ons allemaal. Ik ga de politiek in omdat ik weiger te accepteren dat onze dochters over hun schouder moeten kijken als ze door hun eigen stad lopen. Ik wil niet dat onze kinderen met 10-0 achterstaan door hun geloof of  achtergrond. Mijn aanpak is duidelijk. Ik geloof niet in eindeloze dialogen met daders, ik geloof in een harde aanpak. Daarom ga ik de raad in om de drempels bij de politie niet alleen te verlagen,  maar te slopen. 

Het moet klaar zijn met het wegsturen van mensen die hun recht zoeken.  Als wij aangifte doen, moeten we serieus worden genomen. Het systeem moet voor ons gaan werken, niet tegen ons. 

Verder strijd ik voor een stad waar onze dochters en zonen veilig zijn en waar  kunst en cultuur in elke wijk leeft voor iedereen.  Ik buig niet, ik vergeet nooit, en ik geef  nooit op. Dit voor onze eer, voor onze veiligheid en voor de toekomst die we samen opeisen.