Larissa Groenewegen werkt als beleidsmedewerker voor de Haagse gemeenteraadsfractie voor de Partij voor de Dieren. Gedurende haar studie Filosofie heeft zij zich inhoudelijk kunnen verdiepen in thema’s op het gebied van onder andere feminisme en intersectionaliteit. Na haar studie heeft zij zich ingezet voor kansengelijkheid voor jongeren bij een non-profitorganisatie. Bij de Partij voor de Dieren Den Haag zet zij de strijd voor gelijkheid voor alle Haagse inwoners voort en stelt zij zich nu ook kandidaat voor de Haagse gemeenteraad.

“Groene gelijkheid is essentieel voor sociale gelijkheid. Het welzijn van mensen is nauw verbonden met de hoeveelheid natuur in de directe leefomgeving en een oneerlijke verdeling van natuur draagt bij aan ongelijkheid. Daarom zou ik de ongelijke groenverdeling tussen Haagse wijken willen aanpakken. Groenvoorziening is geen privilege, maar een basisrecht.”

Voor Larissa is de keuze om zich politiek in te zetten een logisch gevolg van de staat van de wereld: de aarde warmt op, de natuur wordt vervuild, de biodiversiteit neemt steeds verder af en onderdrukkende systemen zorgen voor discriminatie en ongelijkheid in de samenleving. Kortom, er wordt mensen, dieren en de planeet veel onrecht aangedaan. Dit onrecht wil zij bestrijden. De stem van kwetsbaren wordt helaas vaak niet gehoord en daarom wil Larissa die stem kracht bijzetten en vertegenwoordigen in de Haagse gemeenteraad. En wat haar betreft is de Partij voor de Dieren hier de uitgelezen partij voor.

“Helaas leven we in een wereld waarin economische groei voorop staat en mensen, dieren en de planeet de prijs betalen. De Partij voor de Dieren zet niet de kortetermijnbelangen van de mens centraal, maar de gehele planeet en ál haar bewoners. Ik deel de overtuiging van de Partij voor de Dieren dat een rechtvaardige samenleving bestaat uit een langetermijnvisie, waarin de leefbaarheid van de aarde wordt geprioriteerd, een eerlijke verdeling van welvaart boven winst van grote bedrijven wordt gesteld en het bestrijden van discriminerende maatschappelijke systemen de norm is.”

Ook in haar dagelijks leven is Larissa idealistisch ingesteld. Zo eet zij geen dieren, komt ze op voor haar medemens, reist ze met de trein en boycot ze vervuilende en uitbuitende bedrijven. Hoewel het maken van bewuste keuzes bijdraagt aan een betere wereld, is er volgens Larissa ook systeemverandering nodig. Daarom zet zij zich in voor een toekomst, waarin groene en sociale idealen het fundament van de maatschappij vormen.