HET  SYSTEEM  MAAKT  MENSEN  ARM

“Ik ga de politiek in omdat ik  weiger te accepteren dat het systeem mensen straft voor armoede in plaats van hen een eerlijke kans te geven.” 

Ik ben Nils, en ik weet hoe het is om achter te staan, en tóch vooruit te vechten. Armoede is voor mij geen theorie. Als tiener belandde ik zelf in schulden na de scheiding van mijn ouders. Ik weet wat het betekent als brieven zich opstapelen, als stress je dagelijks leven overneemt, en als het systeem eerder tegen je werkt dan voor je. Vandaag werk ik in budgetbeheer en schuldhulpverlening. Elke dag zie ik mensen die niet “onverantwoord” zijn, maar simpelweg vastzitten in een systeem dat hen laat vallen. Daarom strijd ik voor echte bestaanszekerheid: minder regels, meer vertrouwen, en hulp die mensen optilt in plaats van afstraft. Ik zet me ook in als vrijwilliger bij Kompassie, voor mentale gezondheid en  neurodiversiteit. Ik weet uit eigen ervaring hoe het is om te moeten knokken  voor begrip — met autisme, een spraakstoornis en jaren in speciaal onderwijs.  Niemand zou zich buitengesloten mogen voelen omdat hij of zij anders is. Mijn overtuiging is helder: theorie alleen verandert niets. Echte verandering  gebeurt wanneer je kennis koppelt aan actie. Daarom ga ik de politiek in. Ik wil een stad waar niemand wordt afgeschreven. Waar armoede niet wordt bestraft maar opgelost. Waar verschillen geen obstakel zijn, maar een kracht. Ik sta niet aan de zijlijn. Ik organiseer, ik help, en ik geef niet op. Voor bestaanszekerheid. Voor gelijkwaardigheid. Voor een stad die werkt voor iedereen.